H u N -* L a -* L a -* L a ^_^ จอมนางแห่งคลองหลวง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไม่รู้ตอนนี้เป็นราย ชีวิตมันดูวุ่นๆ แต่ที่จริงก็ไม่มีอารายที่เป็นพิเศษ

 

ก็แค่มีเรียนกม.โรมัน วัน พฤ ศ ส.(แต่ตอนนี้สอบไปแล้ว แล้วก็อยากร้องไห้ด้วย)

 

มีทำงานที่แมคโดนัลด์ด้วย วันที่ไม่มีเรียน(ทำเรื่อยๆชิวๆ หาลำไพ่พิเศษ+ประสบการณ์55+)

 

แล้วก็มีเรื่องรับน้องที่ต้องวุ่นวายกันในช่วงนี้

 

อีกงานหนึ่ง เพิ่งมีประชุมไป งานนี้เป็นงานที่ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะกล้าให้เราทำ55 พลาดไปแล้วหล่ะ งานกีฬามหาลัยโลกนั้นเอง

 

ตอนวันที่5 ไปประชุมมา ไปกับซอนย่า เพราะซอนย่าได้ทำหน้าที่เดียวกะเรา คือดูแลทีมกีฬานั้นเอง

 

บรรยากาศวันนั้นโคดตื่นเต้นเลยอ่ะ เพราะมีแยกกันว่าใครจะได้ดูแลประเทศไหนก็วันนี้แหล่ะ

 

โดยที่เราไม่มีทางรู้เลยว่าจะได้ดูแลประเทศไหน เพราะเขาจะประกาศจำนวนคนที่รับแล้วก็ให้เดินเข้าไป

 

เดากันไม่ถูก สนุกดี แต่ในใจจริงเรากะซอนย่าเหมือนกันตรงที่ไม่เอาพวกประเทศอังกฤษ อเมริกา อารายแบบนั้น

 

เพราะภาษาไม่แข็งแรง55 เด๋วเขาจะดูถูกเอาได้ อยากได้ประเทศที่พูดภาษาอื่นมากว่า เอิ้กๆ

 

แต่ความรู้สึกเรา เราไม่มายน่ะว่าจะได้ประเทศไร เพราะว่ารู้สึกว่าประเทศไหนก็ได้ แปลกๆก็ดี คงได้ประสบการณ์ไปอีกแบบ

 

และแล้วในที่สุดเรากะซอนย่าก็เดินจูงมือกันเข้าไปประเทศที่เขารับสตาฟ 26 คน และผลก็ปรากฎว่า เรากะซอนย่าได้ดูแลประเทศคาซัคสถาน

 

คำถามแรกที่ผุดขึ้น อยู่ตรงไหนน้าประเทศนี้ ชื่อคุ้นๆอยู่ แต่หลังจากนั้นแปปนึงก็ถึงได้รู้ว่าประเทศนี้แยกออกมาจากรัสเซ๊ย เลยต้องการคนที่พูด

 

รัสเซียได้มาช่วย อืมๆ แล้วก็นึกขึ้นได้อีกว่าเคยดูประเทศนี้แข่งยิมนาสติกนี้หว่า จำได้ว่าเก่งอยู่เหมือนกัน

 

ก็เลยเริ่มรู้สึกว่าประเทศนี้น่าสนใจดีแฮ่ะ ดีแล้วๆที่ได้ดูแล แต่ปัญหาก็คือกุม่ะเก่งอังกิดเนี้ยะจิปัญหา

 

แย่แล้วๆๆ เหอๆสงสารซอนย่าหว่ะที่ต้องทำดูแลกีฬาเทนนิสกะเราด้วย ทำคู่กัน แย่แล้วหล่ะซอนย่า

 

ชีวิตช่วงนี้ก็เลยดูวุ่นๆไปตามประการละฉะนี้ ออกจากบ้านทุกวันเลย ทำนู้นทำนี้

 

ก็ไม่มีไรน่ะ ไม่ต้องคิดอะไรมาก เพราะมีอย่างอื่นทำเยอะแย่ะ อยู่ตัวคนเดียวได้สบายๆ

 

แต่ที่จริงทำไปทำไป มันก็แอบรู้สึกนิดนึงอ่ะ เหงาๆไงไม่รู้ ทั้งที่ก็เจอผู้คนมากมาย

 

เราเลยขอเรียกอาการนี้ว่าเหงาลึกแล้วกัน เหอๆดูภายนอกไม่มีไร แต่ข้างในมันไงก็ไม่รู้

 

แต่ก็ไม่ใช่ว่าอยากมีแฟนจนตัวสั่นน่ะ เพราะเรารู้สึกเฉยๆกะเรื่องแบบนั้น

 

รู้สึกอยู่คนเดียวหรืออยู่กะเพื่อนก็ได้อยู่แล้ว แต่ก็อย่างที่บอกอ่ะแหล่ะไม่รู้เป็นไร

 

หรือเป็นเพราะบรรยากาศมันน่าเบื่อก็ไม่รู้ รึว่าเป็นเพราะฝนตก แต่เด๋วก็ได้กลับไปหออาการนี้คงหายแหล่ะ ชักคิดถึงเพื่อนขึ้นมาแล้วแล้วหล่ะสิเนี้ยะ

 

ป.ล. คิดถึงเพื่อนที่หอ+มธ+เพื่อนอมก๋อย

ป.ล. คิดถึงเพื่อนเตรียม แพรวกลับมาแล้วต้องนัดเจอกันให้ได้น่ะ คือเราอยากเจอเพื่อนเขย55 เออไอ้ด้ากุติดตังมึง100นึงยังม่ะด้ายคืนเลย

ป.ล. คิดถึงเพื่อนบด.3 ทุกคน ยังไม่ลืมๆ

ป.ล. คิดถึงเพื่อนแม่พระเว้ย ปีนี้ไม่มีทติ้งหรอแกกกกกก อยากเจอวุ้ย

 

และสุดท้าย ใครรู้รายละเอียดประเทศคาซัคมากว่านี้ โปรดบอกเราด้วยพลีส ขอบคุงมากฮับ

และท้ายสุด เรารักทุกคน55+

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และขอบคุณเมย์ที่เป็นเพื่อนกันมา